728061910713421

Iedere verslaafde, of het nu een middelen verslaving of gedragsverslaving is, kent het; die onzichtbare kracht waar je niet aan kunt ontkomen. Hoe lang je het ook probeert te negeren, je kunt niet anders dan er gehoor aan te geven. Het zeurt en jammert in je hoofd net zo lang tot je uit ellende er maar aan toegeeft. Paradox is dat deze craving of zucht gevoelens, de poort naar verlossing zijn.

Het zijn de craving of zucht gevoelens, waar het schip van afkicken op stukslaat als ware het een rif in een woeste zee. Als er eenmaal gehoor aan gegeven is, dan draagt de verslaving weer het masker van de onschuld. Negatieve gevoelens verdwijnen, het stemmetje in het hoofd kirt van genoegen want aan de behoefte is weer voldaan. Enkele medicijnen kunnen die behoefte het zwijgen opleggen, maar die moeten dan wel consequent ingenomen worden. Het is een onderdrukkingsmiddel die uiteindelijk niet een oplossing is van het probleem.

Zou een verslaving puur een fysieke of gedragsmatige zijn, dan zou je mogen verwachten dat na lange tijd negeren of opnieuw conditioneren deze gevoelens verdwijnen. Helaas gebeurt dat niet. In het gunstigste geval worden ze beheersbaar en kunnen genegeerd worden tot er een moment van zwakte komt. Als verslaafde moet je daar jezelf constant van bewust zijn. Tijdens de therapie wordt de verslaafde voor gehouden dat hij/zij altijd verslaafd zal blijven, dat hij/zij zomaar kan terugvallen. Als een zwaard van Damocles hangt dat doemscenario de verslaafde boven het hoofd. Op dat zwaard wordt nog wat extra gewicht in de vorm van stress gelegd, want o wee als je weer terugvalt. De oordelen uit de omgeving zullen niet mals zijn, de ontmoediging bij de verslaafde groots.

Als iemand is afgekickt, maar nog last heeft van craving of zucht gevoelens, dan is het genezingsproces nog niet afgerond mijn inziens. Craving of zucht gevoelens zijn een aanwijzing dat er nog een emotionele driver (ED) op de achtergrond speelt, die nog actief is. We kunnen over ons verslavingsgedrag een cognitieve therapie leggen, en leren om andere keuzes te maken, om op een andere manier met gevoelens om te gaan. Daar kan een verslaafde zeker mee geholpen worden. Alleen zijn die ED’s daarmee nog niet geneutraliseerd. Als er in het leven van de verslaafde zich een situatie voordoet waardoor de ED wordt geactiveerd, dan bestaat het risico op terugval.

De Poort
Er zijn twee vormen van emotionele drivers, de onvervulde behoefte en die waar een trauma achter schuilt. In beide gevallen lukt het de persoon niet om zijn/haar volledig potentieel te uitten. Een onvervulde behoefte kan onvervuld blijven als er geen zicht op is dat die bestaat, die bevind zich dan in een “blind” gebied of men durft er geen gehoor aan te geven. Een ED die voortkomt uit een (verdrongen) trauma, ook die bevindt zich dan in een “blind” gebied. Dit is informatie die in ons onderbewuste is opgeslagen, maar toegankelijk is.

Een geweldige bron, waar we van alles uit kunnen putten. Informatie over wat we werkelijk (zouden) willen in ons leven, verdrongen herinneringen, het ervaren van gevoelens die lange tijd niet erkend zijn of verdrongen. Het voordeel van technieken waarbij met het onderbewuste gewerkt wordt is dat er geen rationeel sausje overheen gaat, die het beeld kunnen vertekenen of gevoelens bagatelliseren. Je komt in het diepste wezen van de persoon. Blokkades die verhinderen om te ervaren wat we vrezen kunnen makkelijker weggenomen worden, de gevreesde pijn blijkt vaak mee te vallen. Tijdens het werken in je onderbewuste kun je jezelf bevrijden van oude beperkende gedachten en gevoelens, en de “gevangenis” waar je in zit doorbreken.

Komend jaar ben ik negen jaar clean. Ik ervaar in het geheel geen craving of zucht gevoelens, niet naar een sigaret, niet naar drugs, niet naar alcohol. Dit heb ik bereikt door veel te onderzoeken en te verwerken in mijn onderbewuste, door invulling te geven aan mijn leven zoals dat diep vanuit mijn binnenste opwelt. Verslaafd ben ik niet meer.

Pin It on Pinterest

Share This