728061910713421

Het gaat vaak met een verzuchting gepaard, een uitspraak als “maar mijn verleden” of “maar in mijn jeugd”
Ik heb hem ook vaak gebruikt in het verleden, het kwam allemaal door mijn verleden. Laat ik niet vergeten dat ik ook mijn genen als excuus aanvoerde. Want ja, mijn overgrootvader had zichzelf doodgedronken (volgens zeggen)
Ik bestelde dus nog maar een borrel en stak nog maar eens een joint op.

Hoe waar het ook mag zijn dat je in je jeugd traumatische ervaringen hebt opgedaan, hoezeer je ook uit een familie komt waar verslavingsproblematiek zich voortdoet je doet jezelf er geen plezier mee om dit als een vaststaand feit te hanteren en je er bij neer te leggen. Hoe vervelend het ook is als anderen je opgeven, het wordt pas echt erg als jij jezelf opgeeft.
Je kunt jezelf ook de vraag stellen; Maar mijn verleden, gaat dat ook mijn toekomst zijn?
Wil ik de rest van mijn leven nog blijven rondlopen met de pijn van mijn verleden, met een masker om de pijn te verdragen, met een masker voor de buitenwereld dat alles goed is?
Gaat dit je leven zijn?

Ik werk in een hospice als vrijwilliger met stervende mensen.
Het is een periode voor reflectie op hun leven voor deze mensen. Wat is er allemaal gebeurd, wat heb ik gedaan of juist niet.
Er is een top 5 van zaken waar mensen spijt van hebben als zij aan het einde van hun leven zijn;
– Spijt, het leven niet geleid te hebben zoals zij dat wilden maar het leven geleidt hebben wat hun omgeving wilde
– Spijt, te hard gewerkt te hebben en zich niet meer beziggehouden te hebben met wat zij belangrijk vonden
– Spijt, niet hun gevoelens voldoende te hebben geuit
– Spijt, verloren contact met vrienden of geliefden
– Spijt, mijzelf niet te hebben toegestaan om gelukkig te zijn.

Jij bent niet meer het kind uit je jeugd, je bent gegroeid. Er is geen lichaamscel meer in je lichaam dezelfde als toen jou overkwam wat je ook maar is overkomen. Na een jaar, zijn alle lichaamscellen in ons lichaam vervangen.
Vasthouden aan die pijnlijke herinneringen, gaan jou niet verder brengen.
Vasthouden aan boosheid of haat naar die ander, is als zelf de gifbeker leegdrinken en hopen dat de ander er aan zal sterven. Ik heb een ander gehaat, en ben er bijna zelf aan onderdoor gegaan tot ik tot dit besef kwam.
Je genen kunnen geen excuus zijn voor een verslaving. Ze faciliteren hoogstens de mogelijkheid om verslaafd te worden, maar kunnen je niet gevangen houden. Er is maar een persoon die jou gevangen houdt in je pijn, en in je verslavingen.

Als spijt komt, dan is het te laat.
Er is maar een persoon die kan voorkomen dat je straks op je sterfbed ligt, met gevoelens van spijt.
Dat ben jij.

Pin It on Pinterest

Share This